Klachten over maaltijden Berlerode

Lekker en gezond eten. Annie Pauwels (85) kijkt er dagelijks naar uit. "Ik heb altijd voor mijzelf gekookt. Totdat ik vier jaar geleden in Berlerode kwam. Dat was wel wennen. Maar de koks waren goed. Al moest je de gerechten zelf op smaak maken."

Nadat Vivent in het kader van bezuinigingen in het Berlicumse zorgcentrum de productiekeuken sloot, maakt ze nog weinig gebruik van de warme maaltijdvoorziening van de zorginstelling. "Het is drie keer niks."

De koelverse maaltijden, die vanaf 20 mei bereid worden aangeleverd, zijn in verschillende variaties in het winkeltje van Berlerode verkrijgbaar en in de magnetron op locatie af te maken. Ook op de gang of eigen kamer. Al dan niet met hulp van een zorgmedewerker, eventueel ook kan serveren. Ook over het Vivent dagmenu is Annie Pauwels slecht te spreken. "Ik ben een paar keer in ons restaurant geweest. Dat ziet er nu picco bello uit. De tafels zijn chique gedekt. Maar o wee wat erop komt. Het lijkt nergens op."

Haar buurvrouw An van den Groenendaal (78) heeft dezelfde ervaring "Het eten is echt hopeloos. Het is vaak te hard en er zit reuk noch smaak aan. Ook anderen mopperen daarover. Terwijl wij genoeg betalen: wij hebben recht op een fatsoenlijke maaltijd."

Net als Annie Pauwels komt zij niet meer in het restaurant maar eet voortaan warm in haar kamer. "Bevalt het mij niet, neem ik wel wat fruit." Door Schutjens (73), die een paar deuren verderop woont: "Ik vat dan wel een boterham."

Uit onvrede over de situatie trokken de dames namens de meeste medebewoners na een week aan de bel. Ook gasten van buitenaf, die in het restaurant komen eten, deden spontaan aan hun actie mee. Dat leverde zevenenzeventig handtekeningen op, rechtstreeks aangeboden aan locatiemanager Yvonne Zonnenberg. Wil van Helvoirt, ondersteuner cliëntenraad: "Je moet elkaar wèl de ruimte geven in deze overgangsfase. De kinderziektes zijn er nog niet uit. Triest hoe ze geuit worden."

Ook de communicatie schoot volgens haar te kort. "In plaats van proefdraaien en opstarten hadden wij de bewoners eerst goed moeten voorlichten. Ik heb hier smakelijk gegeten. Maar ik ben gewend met een magnetron om te gaan." De locatiemanager ontving ook van individuele familieleden een officiële klacht. Wij hebben met de betrokkenen meteen op alle signalen gereageerd. Maar er zijn ook positieve geluiden. Die verschillende meningen leiden tot irritaties onder de bewoners. Ik merk een sfeer van voor- en tegenstanders. Terwijl ze allemaal recht van spreken hebben. De facilitair manager stelt zijn werkproces en bestellingen bij, om het iedereen zoveel mogelijk naar de zin te maken.

Anton François, hoofd facilitaire organisatie ad interim: " De diepvriesmaaltijden, die de eerste week in de schappen lagen, waren een opstartprobleem. Zij moesten eerst ontdooid en dan warm gemaakt worden, wat veel bewoners ontging. De klachten spitsen zich toe op het zoutgehalte van de producten, de gekruidheid en de gaarheid van de gerechten. Maar wij kunnen nooit naar iemands mond koken. Dat is geen excuus. Wij krijgen het allemaal wel onder controle. Een cultuurverandering gaat niet binnen een maand."