Hersteld na bruut geweld

Voeding en ambiance dragen bij aan revalidatie van patiënten 
Voeding en ambiance als onderdeel van het herstelproces. Klinkt veelbelovend. Maar hoe gaat dat in zijn werk? We vroegen het aan Arold Houwaart en Jeroen Spruijt. De eerste is coördinator catering, de tweede ex patiënt van het Rijnlands Revalidatie Centrum in Leiden.   “Ze hebben me hier geweldig geholpen.”

Het Rijnlands Revalidatie Centrum (RRC) deed in 2008 voor de eerste keer mee aan Gastvrijheidszorg met Sterren. Men behaalde drie van de vier sterren die maximaal gehaald kunnen worden. “Volgend jaar willen we er vier”, zegt coördinator catering Arold Houwaart. Hij voegt er meteen aan toe dat het hem niet om de sterren gaat. De sterren zijn een middel, geen doel. Het doel is om patiënten zo goed mogelijk bij te staan.

“Ze moeten zich thuis voelen. Daar is ons streven op gericht. Zwartwit geredeneerd kun je zeggen: hoe beter de mensen zich voelen, hoe sneller ze op zullen knappen.’’De afdeling catering richt zich niet alleen op de patiënten. Ook medewerkers, bezoekers en gasten van bedrijven uit de omgeving worden bediend. Het restaurant dat zich kenmerkt door een open inrichting, bevat honderd zitplaatsen. Daarnaast kan men gebruikmaken van de ‘vide’ en bij mooi weer van het buitenterras. In dat geval zijn er ongeveer vijftig zitplaatsen extra voor de lunch beschikbaar.

Omliggende bedrijven
Tussen 12.00 en 14.00 uur lunchen hier vooral medewerkers van het RRC, daarnaast zijn er medewerkers van omliggende bedrijven en cliënten. Houwaart: “Circa vijftig lunchgasten per dag zijn afkomstig van andere bedrijven. We bekijken de mogelijkheid om in de daluren externe bedrijven hier te laten lunchen. Dat zouden er 170 kunnen worden. Ik denk dat we daar in de toekomst naar toe gaan. We krijgen dan meer financiële armslag, waardoor we op het gebied van voeding en gastvrijheid meer voor onze cliënten kunnen betekenen.” Om diezelfde reden worden de sportzalen en het therapeutisch zwembad van het RRC in de avond- en weekenduren aan externen verhuurd. Ook dat zorgt voor extra inkomsten.
Houwaart: “Zo helpen we externen aan een accommodatie en generen wij inkomsten. Een win-win situatie noemen ze dat.”De afdeling catering houdt zich bezig met een breed scala aan activiteiten: ontbijten, lunches, diners, recepties en vergaderservices. Circa veertig patiënten verblijven dag en nacht in de instelling. De thuissituatie wordt voor hen zoveel mogelijk benaderd. Na het diner van 17.15 tot 18.30 uur krijgen ze koffie en desgewenst een drankje.

Voedingsassistenten zorgen ervoor dat niemand iets te kort komt. Houwaart: “Ik heb een aanvraag ingediend voor een gastvrijheidstraining voor al onze cateringmedewerkers, zodat ze onze gasten nog beter van dienst kunnen zijn. We willen met onze bediening en service in de toekomst net zover gaan als de betere restaurants.”  

Nachtmerrie overleefd
En dan wordt er op de deur geklopt. Jeroen Spruijt meldt zich. Als voormalig patiënt is hij thans als vrijwilliger actief binnen de muren van het revalidatiecentrum. Op verzoek van de redactie kijkt Spruijt terug op de maanden die hij in het RRC doorbracht. Zijn verhaal geeft aan hoe cliënten de gastvrijheid en de service ervaren. Daarnaast zegt het iets over de kwetsbaarheid van de doelgroep. Vijf jaar geleden werd Spruijt tijdens zijn werk als bedrijfsleider van een sigarettenzaak in Wassenaar volledig in elkaar geslagen. Een drugsverslaafde crimineel zat verlegen om een paar tientjes. Met een hamer sloeg hij in op het slachtoffer dat deze nachtmerrie ternauwernood overleefde. Breuken en verwondingen waren het gevolg.

Het linker deel van de schedel was nagenoeg weggeslagen. Vijf dagen balanceerde Spruijt op het randje van de dood, drie weken lag hij in coma. Een half jaar later, na een reeks van operaties, zei de chirurg: je krijgt 20 tot 30% van je vermogens terug. Spruijt moest alles opnieuw leren: praten, eten, lezen en lopen. Hij sprak vier talen: Nederlands, Engels, Duits en Frans. Die kennis is bijna helemaal weg. “Ik kan de vreemde talen alleen nog maar verstaan, spreken is er niet meer bij. Maar verder is mijn revalidatie uitstekend verlopen. Ik heb 95% van mijn vermogens weer terug. Veel meer dan ze aanvankelijk dachten.”

12Volgende pagina
Pagina 1 van 2